Cześć wszystkim!

Jak zauważyliście ostatni stream został przerwany i nie mogliście śledzić naszego powrotu z Florydy do Chicago. W czasie jazdy zorientowałem się, że hamulce nie działają (mijające mnie trucki też mnie o tym powiadamiały trąbiąc ile wlezie). Kiedy tylko zdołałem zatrzymać trucka zabrałem się za naprawę. Niestety jedna z części kabli tak niefortunnie zaczepiła mnie o rękę, że bardzo głęboko przeciąłem lewą dłoń. Z tego powodu najbliższe nie będzie streamu z trasy. W chwili obecnej muszę zając się formalnościami z ubezpieczeniem i wizytą w szpitalu gdyż bez zszywania się nie obejdzie. Rana jest na tyle głęboka, że w części palców nie mam czucia.

Pozdrawiam Was wszystkich.

Cześć Wszystkim! Właśnie dotarliśmy na miejsce i udajemy się na zasłużony odpoczynek. Wam zostawiliśmy piękny widok na hotele i kasyna. Podziwiajcie to wszystko do naszej pobudki. Kiedy wstaniemy zabierzemy Was po Las Vegas i zrobimy rundkę po kasynach. Postreamujemy z najładniejszy miejsc Las Vegas i kto wie czy nie załapiemy się na fontannę!

Dzień dobry Ekipo. W Chicago zamiecie i mróz, a my jedziemy pod słońce do Californii. Jak często tak i tym razem wieziemy ładunek dla Walgreens.

Zauważyliście zapewne, że za kierownicą siedzi nowa twarz – to Wally, nowy pracownik zatrudniony w naszej firmie. Wally jest Polakiem, który od 23 lat mieszka w USA. Miał własną firmę zajmującą się konstrukcja lad i kontuarów. Niestety sytuacja ekonomiczna sprawiła, że firma podupadła i Wally zdał prawo na trucki. Zanim przyjechał do Stanów przez 5 lat w Polsce prowadził ciężarówki.  Dla zainteresowanych: Wally jest żonaty, a jego małżonka ogląda nas i czatuje czasem.

Wally zrobi ze mną trzy kursy a potem pojedzie solo. Teraz czas na odpoczynek i kurs na Californie…

Siemanko ekipa! Toczymy się dalej! Przez ostatnie parę dni miałem wolne od trasy i załatwiałem sprawy w Chicago. Poprawili mi parę rzeczy w ciężarówce. Nie pozwolili mi siedzieć w warsztacie, tłumacząc to tajnymi operacjami, ale wraz z ekipą oglądaliśmy wszystko co się działo, bo zostawiłem sprytnie włączony stream. Były to chwile zarówno gorzkie, gdy gmerali przy balansowaniu kół, jak i wzruszające, gdy jeden z mechaników śpiewał Tigerowi piosenki. W ciągu tych dni odwiedziłem też przyjaciela. Pomogłem zamontować mu parę części do komputera oraz nową kierownicę. Dwa dni drinkowania i rozbijania się w symulatorze F1. Ach! Co to była za frajda! Mimo, że barierki darzyły mnie zdecydowanie większym uczuciem i chęcią kontaktu niż sam tor. Pogmeraliśmy też w tych moich dniach laby, trochę przy „magicznym plecaczku”. Oczywiście szczegóły objęte są tajemnicą.

W tym momencie jestem w trakcie drugiego dnia w trasie na Clifornie. Wieziemy ładunek dla Walgreens. Wczoraj urządziliśmy sobie ciężarówkowe karaoke. Śpiewali i kierowcy i ciężarówki. Dziś kawał trasy przejechaliśmy w konwoju  z f1r3ma5t3r’em – bywalcem naszego kanału i obserwatorem streamu. Oraaaaaaz… uruchomiliśmy naszą pocztę! Teraz i Wy możecie mieć maila z piękną domeną oczamikierowcy.com. Wystarczy zarejestrować maila przyciskiem po prawej stronie. To nic nie kosztuje, a laski na to lecą (faceci ponoć też :>)! No to po schabowym!

Wyjazd do USA jest możliwy po otrzymaniu wizy turystycznej. Ta wiza nie upoważnia do pracy na terenie Stanów Zjednoczonych. Otrzymanie zielonej karty (green card) pozwala na wykonywanie wszelakich zawodów. Aby otrzymać rzeczoną kartę należy zawrzeć związek małżeński z obywatelką Stanów Zjednoczonych.

Prawo jazdy otrzymane w Europie nie ma żadnej wartości w USA. Należy zaliczyć wszelakie kwalifikacje, można zdawać pobierając lekcje u zaprzyjaźnionego trukcera, albo u kogoś komu się to opłaci. W czasie nauki dostaje się tzw. „permit”, który upoważnia do prowadzenia ciężarówki w czasie nauki. Do zaliczenia egzaminu jest około 400 pytań, których można się nauczyć na pamięć, egzamin praktyczny zdaje się na dowolnym trucku. Nie ma pojazdów specjalnie przeznaczonych do zdawania egzaminów.

Działo się dziś, oj działo! Dzień przywitany jak zawsze pełnokalorycznym śniadaniem, czyli schabowy i kompot z potworów. Następnie ciężarówka przywitała pewnego gościa. A mianowicie zawitał do nas inny kierowca, znany niektórym z Was Rafał „Nolibab”. Pogadali my, pośmieli się, poopowiadali sobie o początkach naszych przygód jako kierowców ciężarówek w internecie, jak i na szosie. Ale przyjemnościom nie dane było trwać długo, bo mnie, jak i Nolibaba czekały obowiązki czyli ruszenie w trasę. Na szczęście cywilizacja i postęp techniczny obdarzył nas CB, tak więc mogliśmy rozmawiać ze sobą przez jeszcze parę godzin trasy, jadąc łeb w łeb. Ciunia dzielnie kręciła filmiki z okna, a my samce prowadziliśmy dzielnie nasze rozbuchane testosteronem ciężarówki. Setki osób obserwowało nas jednocześnie, jak wspólnie podróżujemy. W pewnym momencie było to ponad 500 widzów. Niestety jak to w życiu bywa, każdy z nas musiał obrać swoją drogę i nastał czas, żeby się pożegnać. Miejmy nadzieje, że drogi nasze jeszcze się skrzyżują i będziemy mogli spotkać się przy nóżkach kraba czy innym schabowym. A teraz przed siebie!

Wszystkich zapraszam na blog Nolibaba pod adresem: http://nolibab3.blogspot.com/